2005/Feb/28

the moment of delightfulness can be the moment of grief...
just realized that all the time i've fooled myself...just tried to fullfill
the potholes deep down in the bottom of my heart..
.....what a life! what a life!..... finally, i've come w/h the apparent
answer of my own.."foolish happiness"
have told myself all the time..it's just an illusion, just a fantasy.. however,
leaped into it wholeheartedly! then when climbed up to the top out
of the pool of temptation, just found myself alone w/h tons of
terribly accumulated miserable reality! ...
come on! come on! viogal! slow down..., slow down...., try not to move it on.
u hav to push sth. good to yrself....u hav to survive!
หยุดเถอะนะหัวใจ
ผ่านมากับวันนั้นและวันไหนๆ
ที่เหนเปนเพียงน้ำเลี้ยงกำลังใจ
เปนอะไร อะไรที่คิดว่าเติมเต็มเท่านั้นเอง
.....
เพราะจิงแล้วคือเราที่ขาด
อยากขออยากวาดให้เต็มฝัน
เพราะที่ผ่านมาชีวิตเปนอะไรที่มัน
เรียนรู้ ลอง เสี่ยงเพื่อให้เข้าใจ...
.....
แต่ก้อไม่เปนตามที่หวัง
ทุกอย่างคือพัง เพราะที่ทนฝืน
ยอมทำยอมทุกข์ยอมกล้ำกลืน
ไม่รื้อฟื้น ให้ ให้ และ พยายาม
.....
แต่ชีวิตคือ ชีวิตใช่ละคร
ทุกบททุกตอนใช่โรยด้วยความฝัน
ทุกอย่างถูกกำหนดตามเส้นทางของมัน
จะคาดคั้นฝืนไป..สุดท้ายต้องเข้าทางเดิม
.....
เรา คือ เราเองที่เปลี่ยนได้
แต่จะไปฝืนเปลี่ยนคนน่ะใช่ที่
ความคิด การมองโลก ความสุนทรีย์
เหล่านี้ คือ ความต่างที่ไม่ลงตัว
.....
ก้อดั้ยแต่แอบไขว่คว้า
เพียงคิดว่าให้เปนจุดเล็กๆของความฝัน
จุดดำในหัวใจที่ไม่คิดจะเรียกร้องกัน
เพียงแค่ซุกอุ่นในทุกวันที่ไม่เต็ม
.....
แต่สุดท้าย..ท้ายที่สุด
ทุกอย่างมีกำหนดมีจุดปลายทางฝัน
คำตอบที่บางทีไม่อยากจะมีวัน
ให้มาแบ่งปันมาทักทายที่หัวใจ
.....
ให้ค่อย ค่อย คลี่คลายน่ะดีแล้วว
อย่าทนฝืนทนเศร้าเพราะไม่เปนอย่างฝัน
ที่ผ่านมา คอยย้ำคอยเตือนเปนแค่หลอกลวงกัน
มีเธอมีชั้นในคืนเหงาของหัวใจ..
.....
กลับมายอมรับความจิง
ไม่ต้องสรรหาคำพูดคำพักพิงต่อไปแล้ว
กลับมาเหอะนะ กลับมานะ หัวใจ
อยู่กับตัวเองต่อไป..นั่นล่ะ ความจิง
.......

แก้ไขเมื่อ 28/2/2548 9:30:23